8 Ocak 2013 Salı

Ben, Metin olmaya mecburdum!


Bir gazeteci, cesur, yiğit bir gazeteci yaşama veda etmişti. Hafızamda bir daha hiç silinmeyecek kadar büyük, yürekli bir gazeteci.  Adı Metin’di. Metin Göktepe.  O ismin benim yaşamıma yön vereceğini çok sonradan anlayacaktım. O’nu hiç görmedim, tanımadım ama sanki yüreklerimiz birlikte atmıştı. Sanki aynı kalemi tutuyor, aynı sözleri haykırıyor ve aynı öfkeyi büyütüyorduk.

Metin’i gazete sayfalarında, televizyon ekranlarında tanıdığımda, O çoktan ayrılmıştı aramızdan. Tarih sayfalarını bir karanlığa daha açmıştı.  Metin Göktepe dövülerek, işkenceden geçirilerek katledilmişti. Susturulmaya çalışılmıştı ancak Metin susmamıştı. Metin ölse bile hiç susmayacaktı! Kendisiyle birlikte atan yürekler, O’nun soluğu, O’nun sesi olmuş, O’nun kalemini yere bırakmayacaktı.

Televizyon ve gazetelerden Metin’in öldürüldüğünü duyduğumda henüz 16 yaşında, lise öğrencisiydim. Umutlu, öfkeli ve bir o kadar da kararlı bir genç. Metin’in kalemi olacaktım; çünkü Metin bendim, Metin yoksul kondularda unutulmuş Zeynep anaydı, Metin yalın ayaklı, esmer yüzlü Jiyan’dı, Metin kimliğini saklamaya mecbur bırakılan Armenag’dı, Metin  hapishanelerdeki isyandı, Metin…

Karar vermeme gerek kalmamıştı, ben Metin olmaya mecburdum. Gazeteci olacaktım. Adım atmıştım ve geriye dönüş yoktu. Gazeteci olmak bedel ödemekti bir anlamda. Metin o gün hapishanede yaşanılanları yansıtmak pahasına bu bedeli ödemişti.
Metin Göktepe’nin öldürülmesi, devletin gerçekleri göstermeye çalışan gazetecilere yönelik tutumunun sadece bir örneğidir. Metin’i bilinçli öldürmüştü devlet, çünkü Metin gerçekleri görüyordu!  Çünkü Metin Evrensel’in sesiydi.

Bugün geriye dönüp baktığımızda, aslında bu tablonun hiç değişmediğini görürüz. Dün Metin’di, daha öncesinde Ape Musa, bugün sen, ben ve onlarcası.
Gerçeğin kendisiyle muhatap olan gazetecilerin çabası, mücadelesi birilerini hep rahatsız edecektir çünkü.

                

Metin için yazdığım bu yazı, 7 Ocak 2007’de Evrensel gazetesinde yayınlandı. O dönemde Dİcle  Haber Ajansı'nda  muhabirdim.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder